Relatietips
Men heeft tegenwoordig de mond vol van ‘nice guys’ of ‘mr.Nice Guy’. Met als gevolg dat mensen zich op de duur afvragen welke lading die vlag dekt. Vrij vertaald betekent ‘nice guy’ gewoon: aardige vent of sympathieke gast. » lees meer
Ik bekijk haar en ik bekijk hem. Ik kan enkel constateren dat ze beslist een mooi en compatibel paar vormen. Ze zijn jong, zien er goed uit, hebben allebei een hogere opleiding, een goed betaalde baan en als kers op de taart: een eigen stek in zicht. Er zijn de fitness, de sauna en het sporten. Er zijn reizen, uitstapjes en etentjes, de feestjes met en zonder vrienden, cadeaus geven en krijgen. Met andere woorden: ze zijn succesvol en horen er helemaal bij als kinderen van deze tijd. En toch ogen ze opvallend vaak rusteloos en vermoeid. Overvolle agenda’s, weet je wel? Er valt immers ook zo ontzettend veel te zien, te doen en te beleven. En ze willen niets van dit alles missen maar het des te liever allemaal zelf meemaken. Zeker nu het nog kan. Nu er nog geen kind is dat paal en perk stelt aan hun mobiliteit, flexibiliteit en vrijheid. En daarom kiezen ze ervoor om gulzig en gehaast te leven. Om zelfs gedeeltelijk geleefd te worden. Ze lijken wel vergroeid met hun gsm en pc en mailen, sms’sen, facebooken en twitteren er onvermoeibaar op los. Ach ja, ik vergat het linkedinnen en hyven nog te vermelden. Want wie doet wat en wanneer en wie niet? Welke film, winkel, restaurant of andere trendy place of manifestatie to be wordt een must have seen? En daar tussenin, snel eventjes de eigen mening ventileren en de ether insturen, recht naar al wie ervoor open staat. Voor wie het intussen nog niet helemaal doorheeft: dit zijn de fomo’s, de ‘Fear Of Missing Out’ mensen en hun aantal groeit met de dag. Dankzij de multimedia en de uitbouw van (gedeeltelijk virtuele) sociale netwerken, blijven fomo’s in verbinding met alles en iedereen. Het continu op de hoogte blijven van de actualiteit, de laatste trends en hypes en het meer sociaal gekleurd nieuws in de persoonlijke sfeer, krijgen fomo’s niet zomaar cadeau. Daarvoor betalen ze wel degelijk een (soms hoge) prijs. Het fomo zijn werkt niet enkel verslavend maar eist ook zijn tol via tijd- en energieverlies. Gezien er hier snel geleefd wordt en opwinding en een bepaalde vorm van uitputting elkaar dus opvolgen zoals ups en downs, vermindert de fysieke weerstand van de fomo onvermijdelijk. Maar dat zal hem of haar een zorg wezen. Wat telt is bijblijven, de nieuwste kick ondergaan en het laatste nieuws opzuigen. Waarom tevreden zijn met tien verse prikkels als je er meteen vijftig kan krijgen? The sky is the limit, het leven is er om geproefd te worden en daarom zuigen fomo’s dat leven op via iedere porie van hun jonge lijf. Op termijn tast deze letterlijk adembenemend levenswijze, de fomo niet enkel fysiek maar ook psychisch aan door het verlies van de innerlijke rust en het innerlijk evenwicht. Het fomo zijn heeft dus duidelijk niet enkel voordelen.
Manity betekent vrij vertaald zoveel als: overdreven mannelijke ijdelheid. En nee, dit heeft niks te maken met het dagelijks gebruik van een aftershave, shampoo, deodorant of handcrème. » lees meer
Een mannelijke kennis confronteerde me onlangs met het volgende:
‘Zoals je weet is Linda seksueel veeleisend, nietwaar?’ begon hij.
Ik knikte en wist: dit is een understatement, gezien zijn partner drie tot vier orgasmen per dag verlangde. Ik wist ook dat hij haar op zijn negenenvijftigste seksueel amper kon bijbenen. En toch klaarde hij de klus met de glimlach door indien nodig en dat was dus vaak, over te schakelen op orale en handmatige bevrediging van zijn gezellin. Een techniek die hij steeds beter beheerste, waarvoor de euforische Linda hem hartstochtelijk dankbaar was.
‘’Wanneer ik Linda oraal en manueel bevredig’, ging hij verder, ‘komt er vaker wel dan niet een straal vocht vrij die ik regelmatig in mijn gezicht krijg. Vind je dat niet vreemd?’
‘Ruikt het vocht naar urine?’, vroeg ik.
‘Amper’ zei hij, ‘al dikwijls gecheckt’.
‘Dan ejaculeert je vriendin’, zei ik.
‘Pardon?’ riep hij’, terwijl hij me ongelovig bekeek. ‘Komaan zeg, dat kan toch niet, alleen mannen ejaculeren’.
‘Wees daar maar niet zo zeker van’, lachte ik. ‘Ook vrouwen kunnen ejaculeren, jawel, maar dan onder bepaalde voorwaarden’.
‘En die zijn?’, vroeg hij nieuwsgierig.
Waarna ik ze voor hem netjes op een handig rijtje zette. En gelukkig wist ik ongeveer waarover ik sprak, want ik had circa een maand voordien, info verzameld omtrent dit onderwerp.
voorwaarden voor de vrouwelijke ejaculatie
In grote lijnen komt het hierop neer:
- de eerste en dus belangrijkste voorwaarde is de aanwezigheid van de G-spot, die zich in de vagina bevindt;
- zonder G-spot, geen ejaculatie;
- niet alle vrouwen zijn ermee gezegend, want G-spot vrouwen zijn sterk in de minderheid;
- enkel vrouwen uitgerust met een G-spot kunnen een vaginaal orgasme krijgen bij penetratie;
- het gros van de vrouwen bereikt immers slechts een hoogtepunt indien de clitoris op de juiste wijze gestimuleerd wordt.
- enkel vrouwen uitgerust met een G-spot kunnen een vaginaal orgasme ervaren en dus eventueel een spuitorgasme of ejaculatie krijgen;
- teneinde te pieken, is een kundige stimulatie van de G-plek een absolute must;
- enkel bij voldoende stimulatie kan deze plek opzwellen, waarna een orgasme volgt;
- hierbij kan soms een soort vocht vrijkomen en naar buiten spuiten, dat qua geur aan sperma doet denken;
- ook dient de vrouw voldoende opgewonden te raken tijdens de vrijpartij en zich emotioneel goed en veilig te voelen bij de sekspartner. Wat lang niet altijd het geval is.
Afrondend kan gezegd worden dat diverse, onafhankelijke onderzoekers keer op keer tot dezelfde conclusie kwamen: de vrouwelijke ejaculatie blijft een omstreden en zeldzaam fenomeen.
Voor alle duidelijkheid: het gaat hier over de tongzoen, ook wel French kiss genoemd, die gemiddeld 30’ duurt. Driekwart van de mensen kust met de ogen dicht. » lees meer
Hebben we recht op ongelukkig zijn? Op regelmatig en ongegeneerd een dip in te duiken? Ik kan daar enkel volmondig ja op antwoorden. » lees meer
In de bus die me naar huis bracht, was ik uitzonderlijk de enige passagier. Tot zij opstapte. Hoewel de bus verder leeg was, plofte ze met een zucht pal tegenover me neer.
‘Mooi weertje vandaag!’ begon ze luchtig.
Ik beaamde en zweeg, waarna ze me indringend aankeek en tot de aanval over ging met een ‘hoe oud denkt gij dat ik ben?’
Ik dacht wat ongemakkelijk na. De laatste keer dat ik me aan een antwoord op die vraag bezondigde, schatte ik de vrouw in kwestie tien jaar ouder dan haar werkelijke leeftijd. Met als kwalijk gevolg dat ik haar sindsdien zoveel mogelijk ontwijk.
‘Wel,’ porde ze me aan, ‘zeg het maar, toe, vooruit, ge moet niet bang zijn. Echt niet.’
Ik bekeek haar aandachtig. Ze was een zwartharige,slanke, smaakvol geklede vrouw met een goed verzorgd gebit en kapsel. Zonder twijfel prima bewaard gebleven dankzij voldoende tijd en geld. Want de sobere chic van haar kleren, schoenen, handtas en juwelen logen er niet om. Ik situeerde haar dan ook ergens in de buurt van zeventig. Voor alle zekerheid gooide ik er een voorzichtig ‘zevenenzestig’ uit.
‘Overmorgen word ik er vierentachtig.’ triomfeerde ze voldaan.
Ik was oprecht verbaasd, kon het zelfs amper geloven.
‘Ja, dat had ge niet verwacht, hé? Ik zie het wel.’glunderde ze. ’Maar troost u, iedereen zit er altijd naast. En nu wilt gij zeker weten wat mijn gezondheidsgeheimpje is. Waar of niet?’
Ik knikte bevestigend, want voor een gouden tip op dat gebied stond ik altijd helemaal open.
‘Wel, ik drink gewoon drie Duvels per dag.’ zei ze.
Bij die woorden fronste ik ongewild de wenkbrauwen.
’ En toch is het zo,‘ bevestigde ze ‘drie en soms wel eens vier, maar meestal drie. Eén Duvel ‘s morgens, één ’s middags en één of twee ’s avonds. Want zonder kom ik de dag niet door. Duvel drinken helpt beter dan de duurste therapeut omdat Duvel me overeind houdt en recht maakt wat krom is. En ik heb nogal wat scheve toestanden meegemaakt in mijn leven. Miserie, miserie en nog eens miserie! Dat en niets anders is mijn leven geweest!’
Ik zette me schrap omdat ik voelde hoe ze op het punt stond datzelfde leven genadeloos over me heen te kieperen.
‘Dertig jaar geleden is mijn man er vandoor gegaan met een vrouw die niets maar dan ook niets voorstelt.’ ratelde ze onverstoorbaar verder. ‘Zo’n veel te mollig, vulgair mens zonder uitstraling en klasse, kent ge dat? Hij is zelfs met haar getrouwd. Begrijpt gij dat nu? Jarenlang heeft hij me bedrogen met haar. Tot ik er toevallig achter kwam,waarna ik hem op staande voet buiten heb gezet. Sindsdien zit ik alleen in mijn veel te grote villa. Ik heb wel een meid en een tuinman, maar ik blijf me toch alleen voelen. En een man wil ik niet meer. Nooit meer. Wel geprobeerd. Meer dan een keer zelfs, maar het blijven allemaal dezelfde profiteurs en leugenaars. Godzijdank is Duvel er nog. Anders zou ik hier nu niet zitten. En mijn zoon, natuurlijk. De arme jongen zit volledig in de klauwen van mijn schoondochter. Over haar praat ik dus liever niet. We hebben een slecht contact, zij en ik. Want mijn zoon is veel te goed, net als ik. Goedheid is erfelijk, wist ge dat? Maar zij! Een echte haai, dat is ze. En haaien ruiken altijd geld. Zij ruikt zijn geld plus het mijne. Ze wil me al jaren mijn villa uit krijgen en een serviceflat in. Omdat ik daar gelukkiger zal zijn en minder zorgen zal hebben. Allemaal dikke zever, ja! Ze wil dat ik mijn huis verkoop. Dan zal er vers geld beschikbaar zijn, snapt ge? Maar niet mij, o nee. Ik blijf waar ik ben, tot ik erbij stuik. Ze zullen mij daar moeten wegslepen. Dat zweer ik. En zij, wel, zij kan de pot op, die kakmadam. Ze heeft mijn zoon en dat is meer dan genoeg, want ze is hem zelfs niet waard. Bel eens voor mij, ja nu, toe, rap, want ik moet er hier al af.’
Ik deed maar al te graag wat ze vroeg en zuchtte opgelucht toen ze kwiek de bus verliet.
Terwijl de chauffeur aanstalten maakte om zijn weg verder zetten, dacht ik na over de zichtbaar bewarende en verjongende kracht van Duvel. Ik kon het toch niet laten even achterom te kijken en zag nog net hoe ze, midden op het fietspad, een aanstormende fietser tegenhield. De arme man verloor er zijn evenwicht bij en ging net niet tegen de vlakte. Ik kon haar volgend slachtoffer vanaf mijn veilig zitje, enkel veel sterkte toewensen.
We leven in een tijd waarin we stevig gepusht worden om toch maar zoveel mogelijk te consumeren. Ook op relatievlak. » lees meer