
Een mannelijke kennis confronteerde me onlangs met het volgende:
‘Zoals je weet is Linda seksueel veeleisend, nietwaar?’ begon hij.
Ik knikte en wist: dit is een understatement, gezien zijn partner drie tot vier orgasmen per dag verlangde. Ik wist ook dat hij haar op zijn negenenvijftigste seksueel amper kon bijbenen. En toch klaarde hij de klus met de glimlach door indien nodig en dat was dus vaak, over te schakelen op orale en handmatige bevrediging van zijn gezellin. Een techniek die hij steeds beter beheerste, waarvoor de euforische Linda hem hartstochtelijk dankbaar was.
‘’Wanneer ik Linda oraal en manueel bevredig’, ging hij verder, ‘komt er vaker wel dan niet een straal vocht vrij die ik regelmatig in mijn gezicht krijg. Vind je dat niet vreemd?’
‘Ruikt het vocht naar urine?’, vroeg ik.
‘Amper’ zei hij, ‘al dikwijls gecheckt’.
‘Dan ejaculeert je vriendin’, zei ik.
‘Pardon?’ riep hij’, terwijl hij me ongelovig bekeek. ‘Komaan zeg, dat kan toch niet, alleen mannen ejaculeren’.
‘Wees daar maar niet zo zeker van’, lachte ik. ‘Ook vrouwen kunnen ejaculeren, jawel, maar dan onder bepaalde voorwaarden’.
‘En die zijn?’, vroeg hij nieuwsgierig.
Waarna ik ze voor hem netjes op een handig rijtje zette. En gelukkig wist ik ongeveer waarover ik sprak, want ik had circa een maand voordien, info verzameld omtrent dit onderwerp.
In grote lijnen komt het hierop neer:
Afrondend kan gezegd worden dat diverse, onafhankelijke onderzoekers keer op keer tot dezelfde conclusie kwamen: de vrouwelijke ejaculatie blijft een omstreden en zeldzaam fenomeen.